ΣΥΜΗ

ΣΥΜΗ
Νοσταλγία για το καλοκαίρι
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκίτσο από την Ισμήνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκίτσο από την Ισμήνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012

ΟΦΑ

Που να πρωτο-αφιερώσω αυτή την ανάρτηση σήμερα?

Στους δεξιούς με τις MERCEDES που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ?
Σε κάποιους που κάποτε ήταν πιο ΚΝΙτες από τον φίλο μου τον Αγγουράκη και τώρα έκρυψαν στα συρτάρια τις παλιές "αγωνιστικές" φωτογραφίες?
Σε κάποιους γνωστούς πρασινοφρουρούς?

Νομίζω αυτοί που αξίζουν την αφιέρωση είναι κυρίως:  Αυτοί οι  σπουδαίοι καθοδηγητές με τα κομμουνιστικά ιδεώδη, που συμβούλευαν μέχρι πριν λίγο καιρό τον Γιώργο Παπανδρέου και εύκολα-εύκολα μετακόμισαν στα πόδια του Αλέξη Τσίπρα.

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΛΑΘΗ

Μου κακοφαίνεται που τις καθημερινές βλέπω τόσους πολλούς νέους ανθρώπους στην παραλία.  Κακό σημάδι.  Από τη μια μεριά, το μπάνιο στη θάλασσα ανάμεσα σε νέους ανθρώπους είναι μια ευκαιρία να ζήσω δίπλα στη νεολαία με την ξεγνοιασιά της.  Κολλώ και γω λίγο από το μικρόβιο της ανεμελιάς που καταφέρνει να μου γεμίσει τις μπαταρίες.  Από την άλλη, σε μια υγιή κοινωνία, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πιο παραγωγική φάση της ζωής τους, έπρεπε να δουλεύουν.

Κακό σημάδι είναι και η άδεια από αυτοκίνητα οδός Πανεπιστημίου.  Εικόνα γεμάτη λάθη.

Άλλη εικόνα με λάθη.  Ο φωτεινός ενημερωτικός πίνακας στη Συγγρού δείχνει «ΣΥΝΤΑΓΜΑ 5΄» (λεπτά) σαν να έχει παγώσει εδώ και μήνες.  Που έχουν πάει τα τρομακτικά 9λεπτα ή 12λεπτά των προηγουμένων χρόνων?

Έρημα τα super-markets.  Λιγότερες επισκέψεις, μικρότερες ποσότητες.  Αυτοσυγκράτηση.  Τα μαγαζιά ξενοικιάζονται το ένα μετά το άλλο.

Με μια γόμα στο χέρι, διορθώνω τα σκίτσα της ζωής μας, αλλά οι εικόνες σαν μαγικές, αντιστέκονται.  Το χαρτί σκίζεται.  Δεν έχω τη δύναμη να κάνω μόνη μου τις αλλαγές.  Ούτε εγώ έφταιξα γι’αυτές τις εικόνες, ούτε μπορώ να τις διορθώσω.

Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Ο ΑΛΗΤΗΣ

«Είσαι αλήτης.»

«Συγγνώμη, σε μένα μιλάτε?»

«Σε σένα, σε σένα, κοντοπίθαρε.  Έχω μαζέψει πολλά ράμματα για τη γούνα σου.  Όλη μέρα λείπεις από το σπίτι.  Ζητιανεύεις από τραπέζι σε τραπέζι.  Μια μπουκιά εδώ και μια εκεί.  Τι εικόνα δίνεις όταν κάνεις ντους στο κεντρικότερο σιντριβάνι της πόλης και γίνεσαι περίγελος στους τουρίστες?  Το σπίτι σου είναι συνέχεια σαν αχούρι.  Δεν βλέπεις ότι άλλα ξαδέρφια σου έχουν το σπίτι τους νοικοκυρεμένο?  Κρατούν δεμένη την οικογένεια ενώ εσύ ψάχνεις συνέχεια νέες ερωτικές περιπέτειες.

Μη με κοιτάς με αυτό το δήθεν αθώο ύψος.  Το χειρότερο είναι ότι αυτά μαθαίνεις και στους νεότερους.

Και μη νομίζεις ότι δεν σε είδα να μπεκρουλιάζεις με τους υπόλοιπους τις προάλλες.  Μη σκύβεις το κεφάλι.  Καμιά ντροπή πια?


Μα τι θέλατε να κάνω?




Σπουργίτι είμαι!



(Υ.Γ.:  Για το μεθύσι του "αλήτη", διαβάστε το ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου "Τσιριτρό" στην ιστοσελίδα  http://www.snhell.gr/kids/content.asp?id=64&cat_id=2 )