ΣΥΜΗ

ΣΥΜΗ
Νοσταλγία για το καλοκαίρι

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΜΑΥΡΟΙ ΒΡΑΧΟΙ


Δεν ανοίγει η πόρτα.  Έχουμε αποκλειστεί στο γραφείο.  Έξω είναι σκοτεινά.  Στην περιοχή έχουν εγκατασταθεί πολλές εταιρείες χτισμένες μέσα σε βράχους απόκρημνους όπως των Μετεώρων.  Το ασανσέρ είναι κι αυτό τοποθετημένο μέσα σ' έναν τέτοιο βράχο.

Ακούμε το ελικόπτερο.  Αποβιβάζονται  κομάντος με μαύρα κράνη, αντιασφυξιογόνες μάσκες και βαρύ οπλισμό.  Δείχνουν αποφασιστικοί και άγριοι.  Δεν ξέρουμε αν έχουν έρθει για μας.

"Θα μας πάρετε με το ελικόπτερο;"
"Όχι. Αφού έχετε ιδιόκτητο ελικόπτερο να το καλέσετε για να σας απεγκλωβίσει.  Εμείς ήρθαμε γιατί ειδοποιηθήκαμε από το κέντρο.  Ήρθε σήμα ότι κάποιος παραιτήθηκε από την εταιρεία σας, γεγονός που έχει δημιουργήσει εμπλοκή στα συστήματά σας".

Το HR καλεί τον πιλότο του  ελικοπτέρου και επιβλέπει τη διάσωση των εργαζομένων.  Πρώτα φεύγουν οι γυναίκες.  Το ελικόπτερο γυρίζει πολύ γρήγορα, ίσως μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ρίχνοντας τους προβολείς του πάνω στην ομάδα των στελεχών.

Έχω ξεχάσει, όμως, την τσάντα μου στο γραφείο.  Ανεβαίνω στο γραφείο από τα πέτρινα σκαλοπάτια.  Πρέπει να ξανακατέβω για να συνεχίσω την επίβλεψη της διάσωσης.  Το ελικόπτερο κάνει πολλές διαδρομές.  Η διαδικασία κράτησε δύο λεπτά το πολύ.

Έχουμε φτάσει στο 2030 και ο κόσμος έχει αλλάξει. Όλοι σώθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά και οι Ομάδες Κρούσης βρίσκονται πάντα σε ετοιμότητα.  





Άννα Νάταρ Αννα Ναταρ Anna Natar